گزارش سفر به باکو

این بار تصمیم گرفتیم که سفری به شهر باکو پایتخت کشور آذربایجان داشته باشیم این کشورکه در گذشته نه چندان دور بخشی از خاک ایران بوده است بزرگانی از شعر ادب ایران در خود پرورانده است. از آن میان میتوان به نظامی و علی اکبر صابر از شاعران فارسی زبان اشاره نمود. اصل نام شهر باکو را از کلمه  "بادکوبه" به معنای شهر باد می دانند که خود از نفوذ و تاثیر زبان فارسی بر این کشور ترک زبان حکایت دارد.

روز دوشنبه 16 مرداد در محل قرار ترمینال غرب 27 نفر از افرادگروه گرد هم آمدند تا با اتوبوس به سمت باکو حرکت کنند. اتوبوس با کمی تاخیر راس ساعت 11:30شب به سمت آستارا شهرمرزی حرکت  خود را آغاز کرد..

 

آستارا سه شنبه 17مرداد85

پس از رسیدن به آستارا اعضای گروه در رستورانی به صرف صبحانه  مشغول شدند و پس از انجام مراحل قانونی در گمرک ایران و گمرک آذربایجان که زمانی طولانی را به خود اختصاص داد  سرانجام وارد کشور آذربایجان شدیم. اعضای گروه خسته از انجام تشریفات گمرکی با هیجان از ورود به کشوری دیگر پای به خاک آذربایجان گذاشتند.

 

جاده آستارا به باکو

کشور آذربایجان کشوری سرسبز و زیباست و جاده آستارا به باکو دارای مناظری زیبا تا حدودی شبیه به منطقه شمال ایران است. پس از دو ساعت از ورود به خاک آذربایجان اعضای گروه برای صرف ناهار در روستای ماسالی در رستورانی به نام توراج توقف کردند. این رستوران که در فضای باز و در زیر درختان قرار داشت فضایی دلچسب و مناسب برای رفع خستگی سفر طولانی و استراحتی کوتاه بود.

 

 

 

سرانجام گروه پس از شش ساعت طی مسیر از آستارا به باکو رسید.پس از رسیدن به باکو در پارک ملی باکو توقف کردیم تا پس از هماهنگی به محل اقامت خود حرکت کنیم.

 

باکو چهارشنبه 18 مرداد

صبح گروه صبحانه خود را در یک رستوران صرف کرد که پس از آن  حرکت در سطح شهر و دیدار از مراکز گردشی و دیدنی شهر را شروع کردیم. یکی از نقاط دیدنی و معروف باکو "شهر قدیم باکو" است که از طرف یونسکو مورد حمایت قرار دارد و در لیست آثار جهانی ثبت شده است(مثل تخت جمشید). اطراف شهر با برج و بارو احاطه شده است، یکی از مراکز تاریخی که در این ناحیه قرار دارد مجموعه قصر و محل حکومتی شیروانشاهان است. فانوس  دریایی  باکو که به قلعه دختر نیز معروف است و به عنوان نماد شهر باکو شناخته می شود نیز در آنجا قرار دارد و از بالای آن منظره زیبایی از شهر باکو دیده میشود. ساختمانهای بلند، اسکله ، بارانداز باکو و ساختمان ریاست جمهوری از جمله مکانهایی بودند که توجه را به خود جلب می کردند ودر دور دست سکوهای نفتی در دریای خزر همچون سفی از سربازان  خود نمایی می کردند.

 

 

 پس از بازگشت از گردش داخل شهر که تا بعداز ظهر به طول انجامید گروه به هتل محل اقامت خود منتقل شد.

 

 

پنج شنبه 19 مرداد

 

صبح را عده ای ترجیح دادند به جای استراحت در رختخواب به موزه فرهنگی باکو بروند.موزه در خیابان ساحلی قرار داشت بیشتر اشیاء نمایش داده شده در موزه به حکومت و سلسله های ایرانی تعلق داشت.در آثار جدیدتر می شد خط فارسی را خواند.بیشتر فرشها به نام فرش تبریز نامگذاری شده بود.

 

ظهر تصمیم گرفتیم که به پارک آبی مردکان در شمال شهر باکو برویم. این مجموعه شامل یک استخر بزرگ با سرسره های بازی بود که به همراه یک کوه بادی در وسط آن که هر کس شانس خود را برای بالا رفتن از آن امتحان می کرد، فضایی دلچسب و سرگرم کننده را ایجاد کرده بود. به تایید بسیاری از اعضای گروه بهترین لحظات سفر در این استخر رقم خورد.

پس از بازگشت از استخر شب را گروه در یک رستوران ساحلی گذراند.

 

 

 

 

 

جمعه 19 مرداد (روز آخر)

جمعه روزی بود که برنامه سفر به طور دلخواه و آزاد اجرا شد.

 

تعدادی از نفرات گروه برای گردش و خرید در شهر ماندند و مابقی برای شنا در دریا به منطقه پلاژهای ساحلی رفتند. یک پلاژساحلی که با امکانات مناسب (تخت ، سایبان ، دوش و ...) بود انتخاب شد تا گروه در این سفر از ساحل باکو نیز استفاده کرده باشد. ساحل مناسب و ماسه ای به همراه تخت و سایه بان که امکان استراحت را نیز ایجاد کرده بود موجب شد که ساعات دلچسبی را در گرمای باکو سپری کنیم.

 

پس از بازگشت از دریا مسافرتی کوتاه در متروی باکو انجام دادیم. متروی باکو که به دلیل ساحلی بودن شهر و وجود آب در بستر آن در عمقی بسیار پایین ساخته شده است بسیار دیدنی بود.یکی از ایستگاه های مترو که در آن توقفی داشتیم ایستگاه نظامی گنجوی بود. در این ایستگاه نقاشی هایی به صورت کاشی کاری بر دیوارها نقش بسته بود که از آن میتوان به تصویر نظامی و تصاویری مربوط به کتابهای او اشاره کرد مانند: لیلی و مجنون، خسرو وشیرین، هفت پیکر، اسکندر نامه و ...

 

پس از گردش در محوطه مترو  از ایستگاه  28MAYخارج شدیم و وارد میدان   28MAY (روزاولین استقلال آذربایجان ) شدیم.

 

از این میدان به سمت میدان حیدرعلی اف حرکت کردیم. در وسط میدان مجسمه بزرگ حیدرعلی اف اولین رئیس جمهور و بنیان گذار کشور کنونی آذربایجان قرار داشت. در سمت دیگر میدان ساختمان بزرگترین سالن بین المللی کنسرت موسیقی آذربایجان و همینطور دانشکده موسیقی باکو قرار داشت.

 سرانجام ساعت 10 شب به هتل برگشتیم  جایی که اتوبوس ما در جلوی هتل، آماده بازگشت به ایران انتظار مارا می کشید.   



منبع:
http://daryaban.persianblog.ir

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 اسفند 1389    | توسط: حسن کریمی    |    | نظرات()