رستوران‌های باکو

برای آذری‌ها غذا بخش مهمی از فرهنگ را می‌سازد و ریشه در تاریخ، سنت و ارزش‌های ملی دارد. باروری زمین و منابع غنی آبزیان دریای خزر تنوع غذایی غنی‌ای را پدید آورده است. آذربایجانی‌ها بیش از ۳۰ نوع آش، شامل آنهایی که با ماست تهیه می‌شوند، انواع کباب و ششلیک، کوفته، و پلو دارند. طرز طبخ و طعم این غذاها با آنچه اقوام آذری ساکن در ایران تدارک می‌بینند تفاوت اندکی دارد. تنها تسلط چندین ساله حکومت کمونیستی شوروی تاثیراتی بر مواد اولیه غذا گذاشته است و بطور مثال، امروزه کمتر از برنج و بیشتر از سیب‌زمینی در تدارک غذا بهره گرفته می‌شود. انواع میوه خشک‌شده نیز در طبخ غذا مورد استفاده هستند. آذری‌ها همچنین در بهره‌گیری و وفور انواع سبزیجات در غذاهایشان مشهورند و جدای آن بشقاب سبزیجات تازه عموماً به همراه غذا سرو می‌شود.
چای نوشیدنی اصلی مردم آذربایجان است، آنرا پیش از صرف غذا می‌نوشند و همچنین همیشه برای خوش‌آمد گویی به مهمانان مهیا می‌شود.
مجموعه گسترده‌ای از رستوران‌های خوب در باکو وجود دارد. جدای از بهای مناسب، برای انواع ذائقه‌ها غذا یافت می‌شود. غذاهای آذری، فرنگی، ایرانی، آسیایی و غذاهای سریع را به راحتی می‌توانید بیابید.
چایخانه‌های فراوانی نیز در شهر پراکنده‌اند. برای لمس فرهنگ محلی سری به آنها بزنید و از چای به همراه شیرینی لذت ببرید. چالش مسابقه بر سر نرد یا دومینو نیز بخشی دیگر از تفریحات چایخانه‌ای است.

 

مراکز خرید باکو

تنوع کالاها در طول چند ساله گذشته رشد چشمگیری یافته و با توجه به بهای مناسب آنها، باکو را مبدل به مقصدی مناسب برای خرید نموده‌اند. البته بسیاری از کالاها از ترکیه وارد می‌شوند، اما فرش و گلیم، اشیاء عتیقه، ظروف کریستال و عروسک‌های روسی محبوب‌ترین کالاها را نزد خریداران تشکیل می‌دهند. فروشگاه‌ها و مراکز خرید در سطح شهر باکو پراکنده‌اند. در نزدیکی میدان فواره می‌توانید تراکم فروشگاه‌های فرش، لوازم الکتریکی و عروسک‌های سنتی ماتریوشکا را شاهد باشید. بازار‌های روباز و دکه‌های خیابانی بسیاری نیز در باکو وجود دارند که هرآنچه می‌توانید تصور کنید را به فروش می‌رسانند. شهر کهن باکو نیز مملو از فروشگاه‌های سوغات، عتیقه و صنایع دستی است.
پیش از خرید به تاریخ انقضا، مارک‌های تقلبی و کیفیت اجناس دقت کنید. گرچه برخی فروشگاه‌ها دلار آمریکا را نیز می‌پذیرند، بسیاری دیگر تنها منات را قبول می‌کنند. کارت‌های اعتباری از دلار نیز اقبال کمتری دارند. اغلب فروشگاه‌ها تا ساعت ۸ شب باز هستند.

فعالیت‌های باکو

باکو مقصدی دلپذیر برای تفریح و خوشگذرانی است. برخی موسیقی و حال و هوای غربی را برگزیده و برخی دیگر نوایی شرقی دارند جاز کلاب همه ساله فستیوال جاز باکو را برگزار می‌کند که شنیدنی است. بیشتر بار‌ها و پاب‌ها در اطراف میدان فواره مجتمع شده‌اند، میدانی وسیع و زیبا که برای پرسه‌هایی بی‌هدف و تماشای مردم در گذر فرصت‌های کم‌نظیری فراهم می‌سازد.
نمایش‌های باله و اپرا در باکو زبانزد همه هستند. تالار ملی باله و اپرا در خیابان نظامی اجراهای تسخیرکننده‌ای را پیشنهاد می‌دهد. تالار فیلارمونیک نیز اجراهای دلچسبی را در پارک نزدیک خود برگزار می‌کند.
دیدار از پارک کوهستانی منظره وسیع و جذابی را از باکو و سواحل خزر به همراه دارد و می‌توانید در چایخانه آن بعدازظهر دل‌انگیزی را سپری سازید. اگر هوای آبتنی در خزر را دارید، سواحل شنی فراوانی را با امکانات شنا در شبه‌جزیره آبشوران خواهید یافت. گرچه به علت ورود گنداب‌های صنعتی و نفتی به دریا بهتر اینست که حمام آفتاب را به شنا ترجیح دهید. حمام‌های ترکی مناسبی نیز برای خستگی درکردن در باکو وجود دارند. 

تاریخچه

پیش از قرن بیستم

حدود ۱۰۰ هزار سال پیش محدوده باکوی امروزی دشتی سرسبز با گلها و گیاهان بسیار بوده است. ردپای انسان در این منطقه به دوران پارینه سنگی بازمی‌گردد. از عصر برنز، حکاکی‌هایی بر سنگ در بائیل و مجسمه برنزی یک ماهی کوچک در قلمرو شهر کهن باکو بدست آمده‌اند که مؤید تاسیسات انسانی در محدوده فعلی شهر باکو در همان دوران هستند.
پریسکوس، تاریخ‌نگار قرن پنجم میلادی برای اولین بار به آتش‌های باکو اشاره کرده است. آتش‌های نامیرایی که باکو را به یکی از مراکز اصلی زرتشتی مبدل ساخته بود. اردشیر اول ساسانی دستور داده بود تا آتش خاموش نشدنی اورمزد را در آتشکده‌های شهر برافروزند.
سکه‌ای یافت شده از دوران عباسی متعلق به قرن هشتم میلادی، مشخص می‌کند باکو بخشی از قلمرو خلفای عرب بوده است. شیروان‌شاه آخستیان اول در سال ۱۱۷۰ میلادی نیروی دریایی خود را در باکو سازمان داد و به کمک آن حملات روس‌ها را دفع کرد. پس از زلزله‌ای دهشتناک در شاماخی پایتخت شیروان در ۱۱۹۱، دولت شیروان‌شاه به باکو منتقل شد.
بین قرون دوازده و چهارده میلادی حصار مستحکمی بدور شهر کشیده شد و استحکامات داخلی آن نیز ارتقا یافت. برج دختر، قلعه‌های رامانا، نارداران، شاگان و مردکان و صبایل در همین دوران بنا گردیدند. بزرگترین مشکل در این دوران پیش‌روی دریای خزر به ساحل بود که بخش بزرگی از شهر را در خود فرو برد و قلعه صبایل در قرن چهاردهم کاملاً غرق گردید. این پیش‌روی‌ها، افسانه‌های متعددی درباره شهر‌های مغروقی چون شهریونان را باعث شد.
هلاکو خان باکو را در سومین حمله خود به آذربایجان در زمان شیروان‌ها (۱۲۳۹-۱۲۳۱ میلادی) تسخیر کرد و به اقامتگاه زمستانی ایلخانیان بدل شد. در قرن پانزدهم و در دوران حکومت محمد اولجایتو شهر رونق یافت و وی بخشی از مالیات‌های سنگینی که پیش از او کسب می‌شد را بخشید. ناصیر باکوئی مدیحه‌ای در ثنای او سرود که اولین شعر به زبان آذری محسوب می‌شود.
در ۱۵۰۱ میلادی، شاه اسماعیل اول صفوی به باکو لشکر کشید. ساکنان باکو مقاومت نمودند و اسماعیل اول دستور داد تا سپاهیانش بخشی از حصار شهر را تخریب کنند و شهر به دست وی افتاد. در ۱۵۳۸، شاه طهماسب صفوی به حکومت شیروانشاهان پایان داد. بین سالهای ۱۵۶۸ تا ۱۵۷۴ میلادی هیئت اعزامی انگلیس، وجود نفت در باکو را گزارش داد و در ۱۵۹۴ اولین چاه نفت در خارج شهر به دست ممدنور اوغلو حفر گردید.
سقوط حکومت صفوی در ۱۷۲۲ میلادی هرج و مرج گسترده‌ای را موجب شد. در ۱۷۲۳ پس از نبردی طولانی باکو به دست روس‌ها افتاد. پطر کبیر دستور داده بود تا نفت باکو را به سنت پترزبورگ ارسال کنند. در دهه ۱۷۳۰، پیروزی‌های نادر شاه افشار در شیروان، نیروهای روسی را ناگذیر به صلح و ترک باکو کرد. پس از مرگ نادر، قلمرو مستقل خان نشین باکو در ۱۷۲۷ شکل گرفت و میرزا محمد خان حکومت را در دست گرفت. تجارت با ایران و هند به اقتصاد درهم شکسته باکو رونق بخشید.
در طول جنگ ایران و روس، باکو بارها بین آنها رد و بدل شد و در نهایت در سال ۱۸۱۳ و بر مبنای معاهده گلستان به امپراطوری روس پیوست. در ۱۸۴۶ اولین چاه نفت در بی‌بی هیبت حفر شد و برادران نوبل به این شهر علاقه‌مند شدند. آنان متخصصین اروپایی را به این شهر فراخواندند و بنیاد یک منطقه به نام ویلا پترولئا را نهادند. رونق نفتی در اواخر قرن نوزدهم به گسترش باکو منجر شد و رشد جمعیت آن از پاریس، لندن و نیویورک نیز فزونی گرفت.

دوران مدرن

در فوریه ۱۹۲۰، اولین کنگره حزب کومونیست آذربایجان رسماً در باکو تشکیل شد و تصمیم به آماده‌سازی انقلاب مسلحانه گرفت. در ۲۷ آوریل همان سال، واحد‌های یازدهم ارتش سرخ از مرز آذربایجان گذشته و بسوی باکو حرکت کردند. روسیه سوسیالیست التیماتومی را برای تسلیم جمهوری دمکراتیک آذربایجان تعیین کرد، و ارتش سرخ فردای آن روز وارد باکو شدند.  باکو مبدل به پایتخت آذربایجان شوروی شد و پس از آن تغییرات گسترده‌ای در آن رخداد.
اولین سکوی نفتی جهان به نام سنگ‌های سیاه در ۱۹۴۷ در سواحل باکو تاسیس شد. در ۱۹۶۰، اولین سامانه خانه‌سازی قفقاز در باکو بنیاد شد. در ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸ میزان استخراج نفت ۲۱ میلیون تن در سال رسید. در سال ۱۹۸۱، رکورد استخراج ۱۵ میلیون متر مکعب گاز در باکو بدست آمد.

دوران معاصر

در سال ۱۹۹۱ میلادی، به دنبال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اولین شهردار شهر مستقل باکو به نام رافائل الله‌وردیف انتخاب گردید. در دسامبر ۲۰۰۰، شهر کهن باکو شامل کاخ شیروانشاهان و برج دختر به عنوان اولین مکان در آذربایجان در لیست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت



منبع:
http://daryaban.persianblog.ir

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 اسفند 1389    | توسط: حسن کریمی    |    | نظرات()